Uczelnia

Mieczysław Tomaszewski (2016)

Mieczysław Tomaszewski, wybitny muzykolog, teoretyk muzyki i edytor muzyczny. Urodził się 17 listopada 1921 roku w Poznaniu. Wykształcenie zdobywał w Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu, Gimnazjum im. I. J. Paderewskiego i Prywatnej Szkole Muzycznej im. M. Karłowicza oraz w Liceum im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. W latach 1946-48 studiował polonistykę na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w latach 1954-59 muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Doktorat z muzykologii uzyskał w 1984 roku na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam też się habilitował w 1998 roku. W latach 1946-49 był sekretarzem redakcji miesięcznika „Arkona” w Bydgoszczy. W 1952 roku rozpoczął pracę w Polskim Wydawnictwie Muzycznym w Krakowie, gdzie pełnił różne funkcje: od redaktora do dyrektora i redaktora naczelnego (1965-88). Od 1959 roku  związał się z PWSM (obecnie Akademią Muzyczną) w Krakowie, od 1989 roku jako profesor, gdzie w 1966 roku założył Podyplomowe Studium Edytorstwa Muzycznego, w latach 1976-86 prowadził  Zakład Analizy i Interpretacji Dzieła Muzycznego, a od 1996 roku kieruje Katedrą Teorii i Interpretacji Dzieła Muzycznego.

Działalność Profesora jest wielostronna. Obejmuje edytorstwo muzyczne, badania naukowe, publicystykę, pedagogikę. Niezwykle bogaty jest dorobek naukowy. Składa się na niego około 250 tekstów naukowych i eseistycznych opublikowanych w Polsce oraz we Francji, Austrii, Niemczech, Anglii, Rosji, na Słowacji i na Litwie, w tym ponad 20 książek. Do kanonu literatury muzykologicznej weszły takie prace, jak: Od wyznania do wołania. Studia nad pieśnią romantyczną (1997), Nad pieśniami Karola Szymanowskiego (1998), Chopin. Człowiek, dzieło, rezonans (1998), Interpretacja integralna dzieła muzycznego. Rekonesans (2000),Muzyka w dialogu ze słowem (2003), O muzyce polskiej w perspektywie intertekstualnej (2000), Penderecki. Bunt i wyzwolenie, t. 1 (2008), t. 2 (2009), Chopin. Fenomen i paradoks (2009). Profesor Tomaszewski uprawia muzykologię i teorię muzyki zorientowaną humanistycznie. W Jego pracy naukowej można wyróżnić kilka nurtów. Są to: chopinologia; teoria i historia pieśni oraz problematyka związków słowno-muzycznych; teoria i historia współczesnej muzyki polskiej; teoria muzyki i estetyka oraz ontologia dzieła muzycznego i teoria interpretacji.

Wykładał oraz wygłaszał referaty zarówno w Polsce, jak i za granicą m.in. w Essen, Lipsku, Hamburgu, Genewie, Zurychu, Bratysławie, Wilnie, Paryżu, Dijon, Nohant, Valldemossie, Londynie, Berlinie, Dreźnie, Lipsku, Düsseldorfie, Wiedniu, Grazu, Wilnie, Imatrze, Nowym Jorku.

Imponująca jest działalność pedagogiczna Profesora. Wypromował wielu wybitnych teoretyków muzyki. Uważany jest za twórcę „Krakowskiej Szkoły Teoretycznej”.

Profesor Tomaszewski ma także znaczne osiągnięcia na polu działalności organizacyjnej. Był kierownikiem wielu festiwali, sympozjów naukowych i seminariów, ogólnopolskich oraz międzynarodowych, takich jak np.: festiwale i sympozja w ramach Spotkań Muzycznych w Baranowie (1976-81), sesje: „Cykle pieśni romantycznej” (1984), „Forma i ekspresja w liryce wokalnej (1985), „Analiza i interpretacja dzieła muzycznego” (I – 1986 i II – 1987), „Od psalmu i hymnu do Songu i Liedu” (1989), Międzynarodowe sympozjum „Krzysztof Penderecki – twórczość i jej recepcja” (1993), Międzynarodowe Beethovenowskie Sympozja Naukowe (od 1997), Międzynarodowe sympozjum „Pieśń polska. Rekonesans” (2000).

Był członkiem mi. in. Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Prezydium Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, członkiem kolegium redakcyjnego „Res Facta”,  przewodniczącym Rady Naukowej Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów, Rady Naukowej Instytutu Sztuki PAN. Jest członkiem Rady Redakcyjnej „Res Facta Nova”, Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina oraz wiceprzewodniczącym Polskiej Akademii Chopinowskiej.

Za swoją działalność naukową i edytorską uhonorowany został wieloma nagrodami m. in: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1975), Nagrodą im. Alfreda Jurzykowskiego (New York 1979), Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1991), Nagrodą wydawców im. Jana Długosza „za książkę Chopin. Człowiek, dzieło, rezonans” (1999), Nagrodą Międzynarodowej Fundacji im. F. Chopina (2000), Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2005), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006), Odznaką Ministra Kultury „Zasłużony dla Ochrony Dziedzictwa Fryderyka Chopina” (2011). Ponadto trzykrotnie otrzymał tytuł doktora honoris causa: Akademii Muzycznej w Krakowie (2001), Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy (2010) oraz Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach (2016).

Profesor Mieczysław Tomaszewski jest postacią wyjątkową w polskiej kulturze muzycznej, której zasług nie sposób przecenić. Jego myśl wywarła i nadal wywiera znaczący wpływ na polska wiedzę muzyczną, humanistykę, kulturę i sztukę.

W uznaniu wybitnego dorobku artystycznego i pedagogicznego, honorując twórczy wkład i szczególne zasługi dla rozwoju kultury muzycznej i życia artystycznego oraz działalność na rzecz Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Senat Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2016 roku, nadał prof. dr hab. mult. Mieczysławowi Tomaszewskiemu tytuł Doktora Honoris Causa.

 

 

 

copyrights by Akademia Muzyczna site by LINET
zamknij
Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, na tej stronie internetowej stosuje pliki cookies w celu realizacji usług. W tym miejscu znajduje się szczegółowa informacja dotycząca polityki plików cookies. Informujemy, że mogą Państwo zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki internetowej. Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki i ww. polityką.